Maandelijkse Suitcase Economy Brunch #8

De Maandelijkse Suitcase Economy Brunch is een proeftuin waarin relaties, vertalingen, economische modellen, transformatie en tijd worden verkend door het bereiden en serveren van gerechten. In deze serie ontwikkelt kunstenaar Riet Wijnen een methode om verbindingen te leggen tussen verschillende alledaagse contexten, in het verleden en heden, door lokale geschiedenissen van conservering en fermentatie te onderzoeken.

Deze eeuwenoude methoden om landbouwproducten langer te bewaren door transformatie worden toegepast in vele culturen. Doordat mensen zich verplaatsten, verspreidden en evolueerden deze conserverings- en fermentatiemethoden. Zo komt zuurkool bijvoorbeeld voort uit de Chinese traditie om kool te conserveren in rijstwijn. Deze methoden werden ontwikkeld in een tijd waarin mensen grotendeels zelfvoorzienend waren en voor hun voedselvoorziening het hele jaar door afhankelijk waren van informele ruilhandel.

Elke brunch omvat een fermentatie- of conserveringsproces en een ingrediënt dat per koffer* van de ene naar de andere plek is verplaatst. Het menu bestaat voornamelijk uit gerechten uit Limburg, een provincie in het zuiden van Nederland waar de kunstenaar is opgegroeid, Zuid-Korea en Zuid-Afrika. De specifieke regio's in deze twee landen worden bepaald door de samenwerkingspartners van de Maandelijkse Suitcase Economy Brunch-serie.

Het Menu

Voor de Maandelijkse Suitcase Economy Brunch #8 stelde Lesedi Mogoathle een maaltijd samen, bereid door Riet. De maaltijd draait om ting ya mabele. In het SeTswana betekent ting 'gefermenteerd, zuur mengsel of pap', ya 'van' en mabele 'sorghum'. Dit wordt geserveerd met tshotlo, langzaam gegaard draadjesvlees, gestoomde lephutshi, pompoen, en khabeche, kool.

Het fermentatieproces van ting duurt ongeveer drie dagen. Dit proces verhoogt de voedingswaarde door het gehalte aan aminozuren te verhogen, organische verbindingen die de fundamentele bouwstenen van eiwitten vormen, en bovendien essentiële vitaminen oplevert. Tegelijkertijd vermindert fermentatie het gehalte aan antinutriënten . Dit proces activeert enzymen en maakt gebruik van microbiële afbraak om stoffen zoals fytinezuur en tannines te neutraliseren, die zich aan mineralen binden en zo hun beschikbaarheid verminderen.

Tshotlo, dat zijn oorsprong vindt in het SeTswana, wordt traditioneel gegeten tijdens belangrijke momenten zoals bruiloften, begrafenissen en Erfgoeddag, die jaarlijks plaatsvindt op 24 september. Deze dag stond oorspronkelijk bekend als Shakadag in het huidige KwaZulu-Natal, omdat het de vermoedelijke sterfdag was van Shaka, de Zoeloekoning van Zuidelijk Afrika, die in 1828 overleed. Het werd een herdenkingsdag.

Shakadag was niet opgenomen in het wetsvoorstel voor officiële feestdagen die in 1994 aan het Zuid-Afrikaanse post-apartheid parlement werd voorgelegd. De Inkatha Freedom Party (IFP), een Zuid-Afrikaanse politieke partij waarvan veel leden Zoeloe waren, verzette zich tegen het wetsvoorstel. Het parlement en het African National Congress (ANC) bereikten een compromis door de Erfgoeddag in te voeren. Vandaag de dag wordt Erfgoeddag ook wel Nationale Braaidag genoemd.

Prijs

10 euro, of 5 euro (drankjes niet inbegrepen) wanneer je een zelfgemaakt gefermenteerd of geconserveerd product meebrengt, het recept daarvan, oogst uit eigen tuin, of een specifiek ingrediënt voor een cultureel gerecht.

Tijd

11:00–15:00, of zolang de voorraad strekt.

Locatie

Suitcase Economy / begane grond, Kunstinstituut Melly, Witte de Withstraat 50, Rotterdam

* Maandelijkse Suitcase Economy Brunch #8 is bereid met mabele die door Lesedi Mogoathle uit Johannesburg werd meegebracht.

Foto’s van Monthly Suitcase Economy Brunch #7. Voor deze editie stelde Donghwan Kam een maaltijd samen, bereid door Riet. Op het menu stond Memil guksu (메밀국수), koude boekweit noodles, met deulkkae-garu (들깨가루), geroosterden en gemalen perilla zalen, en deulgireum (들기름), perilla olie, geserveerd met daarbij baek-kimchi (백김치) bereid met een elderflower pekel en chopi (초피). Als de gemalen gemoute gerst op tijd per post arriveert uit Seoul, is het toetje sikhye ( 식혜), een zoete rijstpunch. Anders is het toetje yakgwa (약과), een honing koekje. De brunch werd bereid met deulkkae (들깨), perillazaden, en deulgireum (들기름), perillaolie meegebracht uit Seoul via Venetië door Donghwan Kam en 茶姬釀造醬油, sojasaus meegebracht uit Taipei door Emily Shin-Jie Lee.