Cinthia Marcelle

(Belo Horizonte – Brazilië, 1974)

Cinthia Marcelle studeerde beeldende kunst aan de Federale Universiteit van Minas Gerais. Ze beweegt zich tussen installatie, fotografie, video, schilderkunst, collage en tekenkunst en ontwikkelt haar werk rondom de conceptuele systemen die de wereld politiek en cultureel ordenen. Sociale data staan centraal in de totstandkoming van haar werk waarbij collectieve ontwikkelingsprocessen een rol spelen. 

Rekening houdend met de verschillende manieren van "in de wereld zijn", richt de kunstenaar zich op de transformerende kracht die ontstaat uit het organiseren en ontregelen van dingen, om zowel hegemoniale structuren en machtsverhoudingen te bevragen als ook te confronteren. 

Ze heeft overzichtstentoonstellingen gehad in het Marta Herford Museum voor Kunst (2023), MACBA (2022), MASP (2022-2023); solotentoonstellingen in het Museu Serralves (2025-2026), het Wattis Institute (2018), Modern Art Oxford (2017), MoMA PS1 (2016) en Secession (2014). Ze nam deel aan de 59e Internationale Carnegie (2026), de 6e Kochi-Muziris Biënnale (2025-2026), de 15e Gwangju Biënnale (2024), de 10e Berlijnse Biënnale (2018), de 12e Sharjah Biënnale (2015); New Museum Triennial (2012); de 13e Biënnale van Istanbul (2013); de 29e Biënnale van São Paulo (2010); de 9e Biënnale van Lyon (2007); de 9e Biënnale van Havana (2006). Ze vertegenwoordigde het Braziliaanse paviljoen op de 57e Biënnale van Venetië (2017) met een installatie “Chão de Caça” en een video “Nau/Now”, in samenwerking met Tiago Mata Machado, en ontving een eervolle vermelding. Ze werd bekroond met de 1e Future Generation Art Prize (2010); de International Prize for Performance (2006); de Bolsa Pampulha (2003) en de V Mostra de exposições do CCSP (2005).