Evîn Acar

Ik ben acteur, verhalenverteller, danser en theatermaker en woon en werk in Amsterdam en Istanbul.

Mijn artistieke praktijk vormt zich rond de vraag welke politieke en sociale achtergronden ons leven en onze toekomst beïnvloeden. Ik ben geïnteresseerd in politiek, assimilatie van talen en culturen, en de werking van systemen. Daarom vond ik het belangrijk om samen te werken met gewone mensen uit alle lagen van de bevolking – net zo goed als met kunstenaars – en ik verwerkte de interviews die ik met hen had gehouden in mijn artistieke werken, of vond het waardevol om hen hun eigen ervaringen rechtstreeks op het podium te laten delen. Bijvoorbeeld vrouwen die in fabrieken werken, kinderen die in sociaal-economisch achtergestelde wijken wonen, en universiteitsstudenten. Het spreekt me enorm aan wanneer mensen plotseling samenkomen en hun eigen verhalen vertellen.

Ook houd ik ervan om te dansen en bewegingen te vinden in de dagelijkse bewegingspatronen. Laten we samen dansen als we elkaar op de dansvloer ontmoeten…

Als ik nadenk over wat het betekent om een lichaam te hebben dat beïnvloed wordt door technologie, stel ik me een lichaam voor dat voortdurend onder stress staat. Een lichaam dat continu wordt geprikkeld, waarvan verwacht wordt dat het actief blijft, en dat maar heel weinig tijd krijgt om te rusten. Zelfs rust lijkt ingepland te moeten worden.

Ik stel me een lichaam voor dat voortdurend gespannen is, met strakke schouders en een nek die nooit helemaal ontspant, een lichaam dat altijd onder controle moet blijven. Zelfs als we rusten, kan een melding op onze telefoon onze aandacht plotseling ergens anders naartoe trekken. Of, op een subtielere manier, kan een bericht dat we verkeerd begrijpen op een moment dat onze emoties en gevoelens niet helemaal helder zijn, onze gedachten de hele dag bezighouden.

Ik vraag me af of technologie niet alleen invloed heeft op hoe we ons lichaam gebruiken, maar ook op hoe we het ervaren: hoe we rusten, hoe we ons voelen, hoe we onze aandacht richten, en hoeveel ruimte we hebben om gewoon te bestaan zonder onderbroken te worden.
Bovendien voelt het als een spel; het kan je erin en eruit halen.