Hajra Waheed: There Is a Fountain Even If Pale That Flows Beneath Us All

Voorjaar 2026 bij Kunstinstituut Melly

Dit voorjaar presenteert Kunstinstituut Melly een nieuw tentoonstellingsseizoen met openingen in april en mei 2026. Op 18 april openen twee solotentoonstellingen als onderdeel van de doorlopende serie Call & Response. Op 23 mei volgt de groepstentoonstelling Draw Redraw Withdraw.

Call & Response

Call & Response brengt kunstenaars samen wier praktijken met elkaar resoneren. De serie weerspiegelt de inzet van Kunstinstituut Melly om kunstenaars te ondersteunen die zich in hun werk verhouden tot geopolitieke vraagstukken en tegelijkertijd nieuwe mogelijkheden verbeelden. Dit seizoen presenteren we tentoonstellingen van Hajra Waheed en van Basel Abbas en Ruanne Abou-Rahme. In beide tentoonstellingen plaatsen de kunstenaars de toeschouwer in voortdurende omstandigheden die om aanhoudende aandacht en afstemming vragen, waarbij geluid wordt ingezet als zowel politieke als bevrijdende kracht.

There Is a Fountain Even If Pale That Flows Beneath Us All

Opening: 18 april 2026

Gastcurator: Hera Chan

Hajra Waheed is een multidisciplinaire kunstenaar die werkt met tekenen, schilderen, geluid, beeldhouwkunst, video en installatie. Haar praktijk onderzoekt de aard van macht, de menselijke impact van ontheemding en opsluiting, en de transformerende mogelijkheden van vrijheidsstrijd.

There Is a Fountain Even If Pale That Flows Beneath Us All brengt nieuw werk en recente werken die luisteren benaderen als een belichaamde, collectieve en politieke praktijk. De titel roept een onderstroom op die blijft voortbestaan onder regimes van onderdrukking, waarin expressie zich blijft verspreiden en zich niet het zwijgen laat opleggen.

Centraal staat Hum (2020), het eerste deel van Hajra’s trilogie van meerkanaals geluidsinstallaties. Dit werk plaatst politieke gevangenen centraal als leiders binnen de bevrijdingsstrijd en volgt de stem onder omstandigheden van opsluiting. De zangers en songwriters die in het werk aanwezig zijn, zijn allemaal gevangengenomen – hun werk is gecensureerd en velen werden verbannen vanwege het mobiliseren van een collectieve stem. De liederen zijn afkomstig uit een periode die, net als vandaag, wordt gekenmerkt door staatsgeweld en genocide, massale opstanden en repressie. Vanuit deze gedeelde toestand van het tot zwijgen brengen, richt het werk zich op neuriën als zowel een compositiemethode als een taal van verzet.

Parallel aan Hum presenteert de tentoonstelling een reeks geluidsstudies, tekeningen, schilderijen, handgebonden kunstenaarsboeken en leporello’s – waarvan vele voor het eerst worden getoond. Deze werken, die in de loop der jaren zijn ontwikkeld naast de ontwerpen voor de geluidskamers van Hum, breiden Hajra’s sonische praktijk uit over verschillende media, waarin lijn, teken en landschap gedeelde velden van afstemming worden.